Park

Jest to park krajobrazowy w stylu romantycznym, obejmujący swoim obszarem ponad 22 ha. Położony jest na wzgórzach, przeciętych doliną biegnącą w kierunku trzech stawów.

Pierwszy park urządzono w Opinogórze pod koniec XVII w. lub na początku XVIII w. Zasadnicze przekształcenie parku miało miejsce w 1. poł. XIX w. Wówczas pod wpływem mody płynącej z Puław Krasińscy rozpoczęli tworzenie parku angielskiego. Wprowadzono elementy drobnej architektury w postaci mostków, altan, kamiennych mebli i posągów. Generał przywoził ze swych zagranicznych podróży sadzonki drzew i krzewów.

Poszczególne elementy wystroju parku pojawiały się stopniowo. W 1832 r. ustawiono ławeczkę, ufundowaną przez Amelię Załuską, z napisem „Niech pamięć moja zawsze ci będzie miła”, w 1838 r. wzniesiono pomnik w kształcie krzyża na cześć księcia mazowieckiego Bolesława IV, który tu zginął w czasie polowania w 1454 r., w 1845 r. przed oranżerią wzniesiono kamienną fontannę z inicjałami „E.K”. Pojawiły się XVIII-wieczne rzeźby przywiezione przez gen. Krasińskiego z Włoch przedstawiające pory roku (posąg mężczyzny obrazuje jesień, a posąg kobiety – wiosnę). Do tego doszły jeszcze kamienne meble ogrodowe.

U podnóża wzgórza, na którym stał stary dwór, usytuowana była oranżeria, w której, jak donosił „Kurier Warszawski” z 30 lipca 1848 r., m. in. hodowano banany. Natomiast Eliza Krasińska, żona poety, pisała, że w maju 1844 r. do Warszawy dotarły z Opinogóry „zielone ogórki”.

Ostatecznie park przekomponował Franciszek Szenior. Miało to miejsce w 1895 roku i odbyło się wg projektu Waleriana Kronenberga. W nowym układzie kompozycyjnym park podzielono na trzy strefy – park krajobrazowy między zamkiem a kościołem, sad i ogród nad największym stawem oraz zwierzyniec w północno-zachodniej części.

Park został bardzo zdewastowany w czasie ostatnich dwóch wojen światowych. Dopiero w 1962 r. Muzeum Romantyzmu przejęło park od miejscowego PGR-u, po czym została wykonana dokumentacja i projekt rekonstrukcji zieleni.

W 1989 r. park został ozdobiony jedynym w Polsce pomnikiem poety Zygmunta Krasińskiego autorstwa rzeźbiarza Mieczysława Weltera.

Dziś w parku można podziwiać zachowane budowle parkowe, kamienne meble i pomniki oraz sycić się piękną przyrodą, bogatą w zieleń starych drzew, krzewów i kwiatów i cieszyć się odgłosami licznych gatunków ptaków i owadów.