Oficyna

Oficyna dworska

Oficyna została wzniesiona równocześnie z zameczkiem, czyli około 1828 roku. Być może była projektowana przez tego samego architekta, na co wskazują proporcje budynku i elementy dekoracyjne.

Zbudowano ją w stylu neogotyckim. W 1894 r. została powiększona o wzniesioną przybudówkę od strony wschodniej, natomiast w 1907 r. została rozbudowana. Podczas I wojny światowej uległa uszkodzeniom. W 1940 r. była gruntownie przebudowana przez rezydujących w niej Niemców. Usunięto wówczas z elewacji zewnętrznej detale neogotyckie – maswerki nad oknami, arkadowy gzyms wieńczący oraz kartusze z herbem gen. Wincentego Krasińskiego. Pozbawiono w ten sposób oficynę cech stylowych.

Pierwotnie w oficynie mieszkała służba dworska i były pokoje dla gości odwiedzających Krasińskich w Opinogórze. W okresie międzywojennym, po rozebraniu starego dworu i zniszczeniu w czasie I wojny zameczku, oficyna stała się główną rezydencją ostatniego właściciela Opinogóry – Edwarda hr. Krasińskiego (1870-1940). Często była nazywana przez mieszkańców pałacem.

„[…]ukazał się pałac hrabiowski, górujący nad zabudowaniami, prześwitujący jasnymi ścianami poprzez poważne, wyniosłe drzewa parku. Stał władczo jak twierdza, wysokim, w piorunochron uzbrojonym dachem sięgał, zdawało się, błękitnego nieba. Wieża zameczku wybijająca się ponad falistą powierzchnię drzew parkowych widoczna była niedaleko pałacu z prawej strony.”

Stanisław Łukasiewicz „Kraina lat szczęśliwych”

Pomimo że Muzeum Romantyzmu przejęło oficynę w latach 70. XX w., dopiero w końcu lat 80. przystąpiono do przebudowy i rekonstrukcji obiektu. Przywrócono oficynie dawne cechy neogotyckie. Od września 1990 r. w salach oficyny prezentowane są ekspozycje muzealne i wystawy czasowe.