Gmina Glinojeck

Gmina Glinojeck położona jest w zachodniej części powiatu ciechanowskiego. Jest gminą typowo rolniczą. Przez teren gminy wiodą dwie ważne drogi, będące kontynuacją odwiecznych szlaków handlowych w kierunku północnym, do Prus, oraz południowym, na Śląsk. Dzisiaj jedna
z nich, E-7, łączy południe Polski z Gdańskiem, druga, nr 60, biegnie z zachodu na wschód, łącząc m.in. Płock z Ciechanowem.

Pierwsza wzmianka o wsi Glinojeck pochodzi z 1403 r. Była ona wówczas częścią Ziemi Zawkrzeńskiej. Dynamiczny rozwój miejscowości nastąpił w połowie XIX w., kiedy to Spółka Ziemska Balicki i Mayzler wybudowała cukrownię. Zakład nazwano Izabelin, na cześć córki pierwszego właściciela. Kolejny etap rozwoju gminy to 2 połowa XX w. W 1977 r. rozpoczęto budowę drugiej cukrowni – cukrowni Glinojeck, jednego z największych tego typu zakładów przetwórczych
w Europie. 2 października 1993 r., po kilku miesiącach starań, Glinojeck otrzymał prawa miejskie. Jest dzisiaj siedzibą władz samorządu miasta i gminy. Na terenie gminy znajduje się kilka obiektów zabytkowych, które warto zobaczyć.
Na terenie gminy znajduje się kilka obiektów zabytkowych, które warto zobaczyć:

Glinojeck
Jedyny rejestrowany zabytek w mieście to dwór murowany przy ul. Fabrycznej. Wybudowany w 2. połowie XIX wieku. Jest budowlą piętrową. Pierwotnie należał do dawnego fabrykanta, właściciela nieistniejącej już cukrowni Izabelin. Obecnie znajduje się w stanie ruiny. Jest otoczony parkiem krajobrazowym z 1. połowy XIX w.

Sulerzyż
W miejscowości znajduje się kościół murowany pw. św. Mikołaja. Wybudowany został  w latach 1908-1913 wg projektu architekta Józefa Piusa Dziekońskiego. Obok kościoła, na terenie dawnego cmentarza przykościelnego, stoi klasycystyczna kaplica murowana z 1. połowy XIX w., z również klasycystycznym wystrojem wnętrza. Znajdują się w niej groby rodziny Kanigowskich, dawnych właścicieli majątku w Sulerzyżu. Na cmentarzu parafialnym mieści się mogiła 12. powstańców styczniowych, poległych 8 września 1863 r. w bitwie pod Rydzewem. Następnym zabytkiem jest dwór drewniany z przełomu XVIII/XIX w., otoczony parkiem krajobrazowym z końca XIX w.

Malużyn
Najciekawszym zabytkiem w tej miejscowości jest kościół drewniano-murowany p.w. Zwiastowania NMP. Część murowana, gotycka, pochodzi z 2. połowy XV w., część drewniana (nawa) z XVIII w. Na dziedzińcu kościelnym wznosi się drewniana dzwonnica z 1655 r.
W pobliżu kościoła znajdują się pozostałości parku dworskiego z 1. połowy XIX w., z cennymi okazami jesionów.

Ogonowo
W tej miejscowości można zobaczyć zabytkową aleję świerkową z XIX/XX w., o długości 500 m, stanowiąca dojazd do dworu.

Wkra
Stoi tu drewniany dwór z połowy XIX w., otoczony zabytkowym parkiem krajobrazowym z aleją wysadzoną 120. pięknymi i okazałymi grabami.

Uroczysko Ościsłowo
Położone w lesie ościsłowskim uroczysko jest miejscem kaźni i cmentarzem 1700 osób chorych psychicznie i kalekich z terenu powiatów ciechanowskiego i mławskiego, zamordowanych przez hitlerowców w dniu 20 lutego 1940 r.

Na terenie gminy znajdują się doskonałe tereny na intensywny rozwój bazy rekreacyjno-wypoczynkowej dla mieszkańców i turystów. Oprócz zabytków prawdziwym jej bogactwem są lasy zajmujące ok. 35 proc. obszaru. Przepływająca przez teren gminy rzeka Wkra, będąca jedną z najczystszych w Polsce, użytkowana jest jako wodny szlak kajakowy.